Yedi Kocalı Hürmüz bir dönem filmi ve Türkiye şartlarında dönem filmi çekmek gerçekten zor bir iştir fikrimce.Öncelikle bir dönem filmi; kostümü,mekanları vb unsurlarıyla görsel olarak o dönemi yaşatmalı ve insanları tatmin etmelidir ve bu da epey bir maliyet ve cesaret gerektirir.Öncelikle bu anlamdaki cesaretinden ötürü filmin yapımcılarını kutlayalım.Filmin resmi sitesi -burada- de bu maliyeti esprili bir şekilde anlatmakla açılıyor.Film dönemin İstanbul'unu şekil olarak iyi anlatsa da içerik olarak aynı başarının gösterildiğini düşünmüyorum.Örneğin gay'e benzetilen tulumbacılar yangına gülerek ve şarkı söyleyerek gidiyor. Yine aynı tulumbacılar filmin alakasız bir yerinde şarkı söylüyor.Kostümlerine gelince, merak ediyorum gerçekten o zamanlarda öylemi giyiniyordu bu adamlar.Filmde bana en saçma gelen yer ise dans koreografileriydi.Filmi basitleştirdi ve daha da önemlisi filmi, konusu olduğu dönemden soyutlaştırdı. Filmden çıktığımda ise filmin bir dönem filminden çok dönemle alay eden bir film olduğu hissine kapıldım.Sonuç olarak bir dönem filmi ama dönemi bugünden ayıran tek gerçek yeniden inşaa edilen İstanbul.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder